Wednesday, March 30, 2011

"That Cookie Monster" (Chapter 24)


[Sunday, “Bring Back James” concert]

Devon: Good evening everyone. From the bottom of my heart, I am truly grateful to know that everyone of you came to this concert. As much as I know, all of you are very busy with such different things yet you still had found the time to come here and support James. I really wish all of you to have a great night and of course, let us create a miracle together. Now let me introduce to all of you, SHOUT OUT FOR GOOD VIBES!

            Naghiyawan na ang mga tao sa loob ng venue. Nasa harapan si James, sa mismong pwesto ni Devon nung huling concert nila. Nakatunganga lang siya na nakatutok sa entabado. Maya-maya ay palingon-lingon ito kung saan-saan na tila naliligaw. Ngunit ng mapansin niya ang mga taong nakapaligid sa kanya na pumapalakpak at winawagayway ang mga lobo ay bigla itong ngumiti at winagayway na rin ang lobong hawak. Sa tabi naman niya ay si Fretzie at kasunod ay si Bret. Bumaba na rin si Devon at tumabi kay James. Lumabas na rin si Patrick sa entablado pati na rin ang dating mga kabanda ni James. Nang makita ito ni James ay bigla itong naging balisa at nagpalingon-lingon ulit. Napansin rin naman agad ito ni Devon at Fretzie.

Fretzie: Kuya? (agad na hinawakan si James sa braso)

            Tinangka ni James na tumakbo papalis ngunit nahablot ni Devon ang kanyang kamay.

Devon: James! (pinabalik si James sa pwesto at sinenyasan si Patrick)

One Last Cry – Brian McKnight

My shattered dreams and broken heart
Are mending on the shelf
I saw you holding hands, standing close to someone else
Now I sit all alone wishing all my feeling was gone
I gave my best to you, nothing for me to do
But have one last cry

Inulit nila Patrick ang kanta na tinugtog nila nung last concert. Si Patrick ang gumanap bilang James sa tagpong iyon. Gamit-gamit rin niya ang gitarang binigay ni James sa kanya noon.

Chorus:
One last cry, before I leave it all behind
I’ve gotta put you outta my mind this time
Stop living a lie
I guess I’m down to my last cry

Cry......

Habang kumakanta si Patrick ay nakatingin lang si James sa mga confetti na bumubuhos. Nakadilat ang kanyang mga mata at tila nagugulat sa mga nangyayari. Bigla niyang tinakpan ang kanyang mga tenga na parang nabibingi sa tugtugin. Nakatingin lang sa kanya si Devon habang ito ay nagdarasal na sana ito na ang sinyales na maaring bumalik ang alaala ni James.

I was here, you were there
Guess we never could agree
While the sun shines on you
I need some love to rain on me
Still I sit all alone, wishing all my feeling was gone
Gotta get over you, nothing for me to do
But have one last cry

                Tinanggal ni James ang kamay sa makabilang tenga at tumitig kay Patrick.

Chorus:
One last cry, before I leave it all behind
I’ve gotta put you outta my mind this time
Stop living a lie
I know I gotta be strong
Cause round me life goes on and on and on
And on.....

            Biglang sumigaw si James at naging balisa ulit. Hinawakan siya ni Devon at Fretzie sa makabilang braso. Tinakpan ulit ni James ang kanyang mga tenga at patuloy na sumisigaw. Inawat siya ni Bret ngunit patuloy pa rin ito. Patuloy rin sa pagkanta si Patrick. Ilang segundo ang lumipas at parang hinimatay si James ngunit gising pa rin naman ito. Nasa sahig na siya at lumuluha.

I’m gonna dry my eyes
Right after I had my
One last cry

Devon: James, please gumising ka.

Fretzie: Kuya? Kuya! (lumuluha)

            Di na rin kinaya ng mga kabanda ni James at huminto na sa pagtugtog. Tinanggal ni Patrick ang nakasabit na gitara at bumaba mula sa entablado. Lumapit si Patrick kay Devon.

Patrick: Devon, please answer me. I can’t say anything if you don’t answer.

Devon: (nakayuko at tumango lang)

Patrick: (lumapit at bumulong sa tenga ni Devon) I’m sorry for loving you.

Devon: (sobs) James, itigil na natin ang lahat ng ito.

Patrick: Devon, I-

James: (sumisigaw)

            [Paulit-ulit na bumabalik sa alaala ni James ang eksenang:
           
James: I’m sorry for loving you.

James: I’m sorry for loving you.

James: I’m sorry for loving you.]


James: (paulit-ulit na sumisigaw) No no no!
Fretzie: (umiiyak) Tama na please. This is enough.

[Paulit-ulit rin na bumabalik sa alaala ni James ang eksenang:

James: This is Devon, and the one you have is James.]


Patrick: The two of them should never be apart. Please always have them together. You have to take them to the beach. James really wanted to go with Devon to the seaside. Please take care of them. (umalis)

            Umiiyak na rin si Devon hindi na niya kinaya pa ang sitwasyon nila. Naalala niya ang lahat ng ginawa niya noon kay James, noong hinayaan niya itong umalis sa huling concert nito. Aalis na rin sana si Devon nang biglang…

James: Don’t go!

            Nagulat silang lahat sa sinabi ni James. Napalingon si Devon at Patrick.

James: Why didn’t you grab and just hold him? Why?
              Didn’t you say without James, you can’t live?
             Though you may never say it, with your actions, I know you love James! Why did you just let him go?

Devon: James!

James: No! It’s over! James already left! (tumayo bigla at hinarap si Devon)

James: I… I was once suffering so much. I am so hurt! Devon. Devon, she loves me right? One step, just walk one more step. I was waiting! and hoping! Why didn’t you just call my name and run after me?! You didn’t. My heart was crushed into pieces! Knowing that I could never be with you again was a nightmare. Living on broken-hearted feels like a living death!

Devon: (umiiyak) James. Is it really you, James? (hinwakan ang mukha) Are you really back?

James: Devon, no matter what I say to myself. No matter how I try to deny it. No matter how hard I try to convince myself that it was you who caused me so much pain, still it was impossible for me to let go. You had my heart Devon. You always had it. And that would never change.

Devon: James! I’m sorry!

James: (hugged Devon)

Devon: (hugged James)
_________________________________________

WM: Yehey! Last chapter na lang! Wait, nagulohan ba kayo? Pasensya na. It was really hard for me to put into words kasi eh. But you could ask me if may questions kayo. /Again, I am deeply sorry. As I had promised-on my last chapter- I would post this chapter last Monday, but something came up and I had to do it before making this one. Anyway, I’m glad to say that this fanfic would now come to an end. Last chapter na lang at yun nah! Hehe. I’ll be posting the final chapter together with the last chapters of my other story “What I Did For Love” http://storiestobeshared.blogspot.com/ Thank you Gems for always supporting this! I love you all! :)


Friday, March 25, 2011

"That Cookie Monster" (Chapter 23)


Becca: Miracle?


Yong: So ibig mung sabihin uulitin natin lahat?

Patrick: Yung sa last concert ba ang ibig mong sabihin Devs?

Devon: Oo, uulitin natin ang lahat. Simula nung umpisa hanggang sa dulo.

Becca: Eh paano natin uulitin eh hindi na naming alan ang sequence ng mga songs dun.

Devon: Don’t worry, nakuha lahat ni Jenny sa videocam niya. Nagtake kasi siya ng video noon at nandito ang lahat sa CD.

Kyra: Sa tingin ko Masaya rin naman si James sa kalagayan niya ngayon kaya di na dapat natin siyang pakiaalam. Hayaan na natin siya.

Devon: Ano?

Kyra: Useless lang ang mga gagawin mo Devon kaya wag ka nang mag-aksaya pa ng panahon. Pabayaan mo na si James. Alam nating lahat binigyan ka ni James ng pagkakataon ngunit binalewala mo lang iyon. Ikaw rin naman ang dahilan kung bakit siya nagkaganito ah. Wag mo na ngang palalain ang sitwasyon! (nagwalk-out)
_________________________________________ 
Jenny: (nanonood ng video) Naku ang laki ng stage Devs! Makakaya pa ba nating imbitahin ang ganitong karaming tao? Eh si James lang naman ang pinunta nila nung last concert eh. Kaya ba natin to Devs?

Devon: (nagdradrawing sa notebook) Tumahik ka na nga lang Jenny. Kailangan natin itong gawin para kay James.
_________________________________________ 
Bret: (nagdikit ng poster) Ano ate? Eto, okay na ba?

Student1: (tumakbo papunta sa poster) Concert ulit? Ahhhh.. Para pala kay James.

Devon: Opo, please po pumunta kayo. Tulungan po natin si James na maalala ulit ang lahat.

Student2: Oo nga, support tayo for James.

Jenny: Salamat po. Pakispread na lang po tungkol sa concert.
_________________________________________ 
Devon: (nag-email sa net) Hello po sa inyong lahat. Gusto ko po sanang humingi ng tulong. Naalala niyo pa ba si James? Yung leader ng bandang Shoutout for Good Vibes? Nagkaamnesia po kasi siya at hindi na niya maalala ang lahat ng nangyari sa kanya dati. Magkakaroon po ulit ng concert sa Sunday, sa parehong lugar pa rin. Uulitin po natin ang lahat ng nangyari noon at sana nga ay ito ang magiging sagot para maalala na ni James ang lahat. Sana po ay dumating kayo at kung wala kayong mapasahe, handa po akong magbayad para sa inyo. Please po, kailangan namin kayo. Kailangan kayo ni James. Maraming salamat po.

Jenny: Devs, okay na. Napamigay na naming ang flyers. Sana nga maraming dumating.

Devon: Salamat Jenny ha. Kung wala ka, di ko alam ang gagawin ko. Thank you talaga.

Jenny: Ahsus! Okay lang ano! Nagdrama si lola!
_________________________________________ 
 [Sunday, sa backstage]

Devon: Handa na ba ang lahat Bret?

Bret: Oo Ate Devs, nandito na ba ang banda?

Fretzie: Tinawagan ko na si Kuya Pat, parating na daw siya.

Kyra: Ahhhmmm, Devon?

Devon: (lumingon) Kyra?

Kyra: (hinug si Devon) Sorry :( Naging selfish ako. Sorry talaga Devs. Tutulong ako ngayon. Ako pa rin sa keyboard ha?

Devon: Syempre naman! Di ka naman namin pinalitan ah. Hinihintay ka lang naman namin eh.

Bret: Drama niyo!

Fretzie: Bret naman, hayaan mo nga sila.

Bret: Sorry Bun. (inakbayan si Fretzie)

Jenny: (kapapasok lang sa backstage) Devs, hindi pa puno ang venue.

Devon: (nagpray) Sana dumating sila. Please Lord, Wag mo kaming pabayaan. Ginagawa namin ito para kay James.

Bret: Ate, wag kang mag-alala dadating sila. (hinug ang ate)

Devon: Sana nga Bret. Sana.
_________________________________________ 
WM: Last 2 chapter na lang at babush! Yehey! Insaktong 25 chapters ah. Hehe. Mukhang sa Monday pa kasunod neto. May iibalita nga pala ako sa inyo pagkatapos nitong ff ko. Abangan na lang! :)

Please support my other blog po. Nice ng story ng “What I Did For Love”. http://storiestobeshared.blogspot.com/
Everyday po ang posting nito kaya di kayo mabibitin. Thanks po sa lahat!


Wednesday, March 23, 2011

"That Cookie Monster" (Chapter 22)


Note: I sincerely apologize for updating so late. I was so busy with schoolworks that I can’t find enough time to make this next chap. I hope you’ll still continue reading my fanfic despite my shortcomings. This fanfic would almost be over. By the way, I’m currently posting a story in my other blog. http://storiestobeshared.blogspot.com/ If you have time you might as well read it. I’ll be posting its chapters every day. Thanks for the support Gems! Love lots! <3
_________________________________________ 
 James: Sige na lumabas ka na! Sige na, sige na!

Devon: James? Anong ginagawa mo?

James: (lumingon kay Devon) I am Aladdin. And you are? Are you Princess Jasmine?

Devon: (ngumiti) Ahhh yes. I am Princess Jasmine, your princess. Give me the teapot please? (sinubukang kunin ang teapot)

James: No! You can’t have the lamp! The genie must grant my 3 wishes! And you! (tinuro si Devon) You are certainly not Princess Jasmine!

Devon: Hindi! Ah no! This is me! Jasmine!

James: No you’re not! You may have the same skin tone as hers but I’m pretty sure you are not Jasmine. She wears this cute blue costume, not like you. I think you are Jaffar?!

Devon: (nagsalita sa sarili) Loko toh ah! Gawin ba akong si Jaffar?! Ganun na lang ba ako kapanget?! (hinawakan sa kamay si James) Tama na nga yan! Alright Aladdin, let’s go home now.

James: Do not touch me Jaffar! (tumawa at naglakad mag-isa)

Devon: (sighed) Hay nako James.
_________________________________________ 
Devon: (nagsusulat ng diary)

Dear Diary,

            Magdadalawang buwan at kalahati na rin simula nung maaksidente si James. Mahigit tatlong lingo na rin akong nag-aalaga sa kanya. Sabi ng doctor niya, yung attacking therapy daw ay makakatulong sa kanya. Kapag dinala namin siya sa mga lugar na madalas niyang pinupuntahan dati, baka raw unti-unti siyang makakaalala. Kaya dinala namin siya ni Fretzie sa amusement park. Nung sumakay siya sa mga rides para siyang bata. Sumisigaw, humiyaw, enjoy na enjoy talaga habang ako naman nalulula na, nasusuka na nga ako eh. Sumama pa lalo yung pakiramdam ko nung sinabi sakin ni James na gusto niya ulit sumakay at ayon wala akong nagwa kundi pagbigyan siya. Kahit na medyo nahihirapan na ako kailangan ko itong gawin para kay James. Miss na miss ko na ang dating James. Hinihiling ko nga parati, at kahit alam kong impossible, na sana bukas, pagising ni James, maalala na niya ang lahat. Minsan nga sinubukan kong ipalala sa kanya ang mga ginagawa naming dati.
_________________________________________ 
 ~FLASHBACK~

Devon: (nilapitan si James habang naglalaro) Hello!

James: (naglalaro pa rin ng PSP at di pinansin si Devon)

Devon: TADAH! (nilatag ang dalawang pendant nila ni James) Hello, I’m Devon. What’s your name? (nagboses lalaki) Hi, I’m James. Nice to meet you. (naglalaro-laro) We are lovers. We took pictures together, hold each other’s hand, go to the beach, and kissed! (pinagkiss ang dalawang pendant) We love each other very very much! (tumigin kay James na hindi man lang tumingin sa kanya at naglalaro pa rin) (sighed)

James: But she suddenly left him. (hiniwalay ang dalawang pendant at nagpatuloy sa paglalaro)

Devon: James? Can you remember now? Did you remember something? James? (ginalaw-galaw si James)

James: (biglang huminto at hinawakan ang ulo)

Devon: James? Okay ka lang?

James: AHHH! (namimilipit sa sakit)

Devon: James? (hugged James)

James: Aarrgghh! (tinulak si Devon at tumakbo)

~END OF FLASHBACK~
_________________________________________ 
Devon: (hinihila si James papasok ng practice room dati) James! Don’t be nuisance! You are not a child anymore! Just get inside for once please! I want you try to remember this place! You used to practice here, with your band! You like singing and playing guitar! Please try to remember.

James: No! I don’t want to! Just let me be! I don’t like this place! I don’t want to sing nor play the guitar! Leave me alone! (umupo at tinakpan ang tenga)

Devon: Makinig ka nga James! Wala akong pakialam kung pumayag ka man o hindi, hindi ako titigil! Hindi ako susuko James. Alam kong babalik rin ang alaala mo. Mag-aantay ako, kahit gaano pa katagal. Kahit umabot pa ito ng 10 taong, hindi kita iiwan. Hanggat na bubuhay ako aalagan at mamahalin kita.
_________________________________________ 
Doctor: Minsan talaga ganyan umaakto si James. He wants to split in two personalities. To the things he doesn’t want to remember, he slowly shuts the door to his heart. So those things that hurt-

Devon: Alam ko po iyon Doc, pero wala na po bang ibang paraan?

Doctor: Meron ding ganitong kaso noon pero hindi na bumalik ang alaala ng patient ko. Even though we all believe in miracles, the possibility of regaining James’ memory back is low.

Devon’s mind: Miracle, miracle, miracle.
_________________________________________ 
WM: I’m free now! Yehey! I might post the next chap on Friday. Thanks Gems and more power! Sana makapunta ako sa ASAP Cebu ngayong March 27. Sana! :)