"That Cookie Monster" (Chapter 21)

Sa hospital,

Devon: (hawak ang dalawang kwintas at inaala ang mga nangyari sa kanila ni James dati)

Voice: Did you wait for me for a long time?

Devon: Ah ikaw pala Pat. Hindi naman, kakatapos ko lang pakainin yung mama mo.

Patrick: Thank you. Sabi ni doc unti-unti nang gumagaling si mama.

Devon: Talaga? Magandang balita iyan. (walang gana ang pagkasabi)

Patrick: (napansin ang kalungkutan ni Devon at nagtangkang akbayan ito)

Devon: (tumayo bago pa maakbayan) Aalis muna ako. May pupuntahan lang importante. (naglakad papaalis)

_________________________________________

Sa isang restaurant,

Becca: Hello! Kumusta ka na Pat? (ngumiti) Long time, no see ah!

Patrick: Hi Becca! Ok lang naman. Ikaw?

Becca: Eto medyo hindi maayos.

Patrick: Huh? Bakit naman?

Becca: Haha. Joke lang oi. Eh mama mo, nasa hospital pa rin ba?

Patrick: Oo. Pero sabi ng doctor bumubuti na daw kalagayan niya eh.

Becca: Buti naman. Galing siguro ng nurse niya. Haha

Patrick: Magaling talaga mag-alaga si Devon.

Becca: (nagulat) Ah si Devon pala tagapag-alaga ng mommy mo?

Patrick: Tinutulungan lang naman niya ako. Gustong-gusto rin naman ni mama si Devs eh.

Becca: Ahhh. Kahanga-hanga talaga yang si Devon.

Patrick: Maiba tayo Bec. Kumusta si James at tsaka yung recording nya? Gusto ko sanang pumunta sa recording niya kaya lang di ko alam kung saan eh. Sinusubukan ko siyang tawagan pero not available na raw. Nagpalit ba siya ng ibang number?

Becca: Ano? Ano bang pinagsasabi mo diyan?

Patrick: Bakit?

Becca: Hindi mo ba nabalitaan Pat?

Patrcik: Ang alin?

_________________________________________

Kinagabihan. Sa bahay nila Devon,

Devon: (tumunog ang phone) Hello?

Becca: Devon?

Devon: Ate Becca? Ikaw ba yan?

Becca: Oo Devs. Kumusta ka na?

Devon: Eto maganda pa rin. Haha. Joke lang. Ikaw?

Becca: Kulit mo pa rin ah. Okay lang. Namiss kita ha!

Devon: Ako rin naman eh! Miss na din kita! Teka, ba’t ka pala napatawag?

Becca: Gusto ko sanang makipag-usap sa’yo eh. May sasabihin lang ako.

Devon: Ahh. Ano ba iyon?

Becca: Magkita na lang tayo sa resto malapit sa Music Shop.

Devon: Sige ate. Bye.

_________________________________________

Sa restaurant,

Devon: Oh Ate Becca. Ano bang gusto mong sabihin?

Becca: Hindi naman sa nakikialam pa ako sa inyong tatlo Devs ha. Pero pakiramdam ko kasi kailanganan mo rin itong malaman.

Devon: Ano ba iyon ate?

Becca: Wala bang nabanggit sa iyo si Patrick tungkol kay James?

Devon: (litong-lito at kinakabahan) Wala naman eh. Tsaka di pa siya tumatawag sa akin mula pa kaninang umaga.

Becca: Devon, naaksidente si James nung gabi ng last concert namin. Pagkatapos niyang umalis sa venue, nagtext siya sa akin at napagdesisyunan niyang bumalik na lang sa Australia. Ngunit nang papunta na siya sa bahay ng Auntie niya para doon magpalipas ng gabi, nagkabungguan ang kanyang sasakyan at ang isang truck.

Devon: (umiiyak) A-ano na ang na-nangyari sa kanya pagkatapos nun? Na-ho-hospital ba si James?

Becca: Hindi ko na alam kung ano ang nangyari pagkatapos nun. Tinawagan lang kasi ako ng mommy ni James para tanungin kung ano ang nangyari sa kanya sa concert. Lasing daw kasi ito at mabilis raw ang pagmaneho niya ng sasakyan. Hindi naman kasi umiinum si James eh kaya nagtaka si tita kung bakit siya nagkaganun. Sabi ng doctor okay lang daw ang ibang parte ng kanyang katawan. Buti at hindi naman siya nabalian. Ngunit mukhang lubhang naapektohan daw ang kanyang utak dahil sa lakas ng impact ng bangaan. Sabi sa akin ni James bago siya maaksidente na aalis na lang daw siya para sa katahimikan at kapayapaan ninyong tatlo. Ayaw niya kasing masaktan ka pa, pati na rin si Pat.

Devon: (humahagolgol) Kasalanan ko ang lahat. James. Nasaan na siya ngayon?

Becca: Bumalik muna sila tita doon sa dati nilang tinitirhan. Nandoon rin si James at kasalukuyang nagpapagaling.

_________________________________________

            Habang nakasakay si Devon sa isang bus papunta sa bahay na kasalukuyang tinitirhan ni James, naalala niya ang mga sinabi nito dati.

~ FLASHBACK! ~

James: Do you know what is the most depressing thing about humans after death?

Devon: Huh?

James: It’s that they can never meet their loved ones again. (ngumiti)  So I can’t die.

Devon: Ano bang sinasabi mo diyan ha? Bakit? Mamamatay ka na ba? (ngumiti)

James: (serious tone) Because if I did, I could never see you again. I could never meet you again. And I hate that.

~ END OF FLASHBACK ~

Devon’s mind: James! I’m sorry. Babalikan kita, I promise. Hindi na kita pakakawalan pa. Hindi na kita iiwan!

_________________________________________

Pagkalipas ng 2 buwan,

Bata 1: Habulin natin siya!

Bata 2: Dali! Bilisan natin!

Bata 3: Yung teapot ko, Kuya Ray! (umiiyak habang tumatakbo)

Devon: (biglang hinarang ang mga bata) Hoy kayo! Ang ingay ninyo ha!

Ray: Eh kinuha ang teapot ng kapatid ko eh!

Devon: Sino ba ang may sabing maglaro kayo dito? Hindi kayo pwedeng pumasok! Teritoryo namin ito!

Bata 2: Hindi naman kami naglaro dito ah. Kinuha niya kasi ang teapot ni Kate kaya namin siya hinabol!

Kate: Oo nga! Magnanakaw siya! Kuya Neil, kunin na natin!

Devon:  Hep hep hep! Bawal nga eh! Ang kulit! Umalis na nga kayo!

Neil: Ano ba yang kasama mo? Itali mo nga yan ng hindi makaistorbo ng mga bata!

Devon: Anong sabi mo?! Hindi siya aso para itali ko noh! Walang respeto kang bata ka! Kay bata mo pa, ganyan ka na magsalita ha! Alis na! Alis!

            Walang nagawa ang tatlong bata kundi umalis na lang. Linapitan agad ni Devon ang taong kumuha ng teapot habang nakayuko ito at hinimas-himas ang teapot na kinuha.

Lalaki: Sige na lumabas ka na! Sige na, sige na!

Devon: James? Anong ginagawa mo?

_________________________________________

WC: Yey! Natapos ko rin! Haba ha. Bumawi ako kasi ang ikli ng chap 20 eh. Bitin ulit? For sure gulong-gulo na kayo sa story ko. Hehe. Gets nyo pa ba ang mga nangyayari friends? Anyway, ABANGAN na lang ang next chapter, okei? :)

"That Cookie Monster" (Chapter 20)

James: I’m sorry. (sobs) My-my voice won’t come out. (tumutulo pa rin ang mga luha at tinanggal ang gitara)

            Naging tahimik ang mga tao at naguluhan sa mga nangyayari. Hindi nila alam kung bakit biglang nagkaganun si James. Si Devon naman ay nanatiling umiiyak habang tinitignan si James. Nilapag ni James ang kanyang gitara sa sahig at bumaba sa stage. Unti-unti itong lumapit kay Devon.

James: Devon, please answer me. I can’t say anything if you don’t answer.

Devon: (nakayuko at tumango lang)

James: (lumapit at bumulong sa tenga ni Devon) I’m sorry for loving you.

Devon: (sobs) James, itigil na natin ang lahat ng ito.

James: (tinanggal ang kwintas na suot nito) (kinuha ang kamay ni Devon at nilagay ang kwintas sa palad nito) This is Devon, and the one you have is James. The two of them should never be apart. Please always have them together. You have to take them to the beach. James really wanted to go with Devon to the seaside. Please take care of them.

            Nang maibigay na ni James ang kwintas ay naglakad ito papaalis. Gusto pa man niyang makasama si Devon ay hindi na pwede. Wala na siyang magagawa pa. Kahit anong pilit niya ay hindi na niya mababago iyon. Nakapagdesisyon na ang dalaga at pinili niya si Patrick.

Hindi makapagsalita si Devon. Nasasaktan na siya sa mga nangyayari. Parang unti-unting dinudurog ang puso niya. Hindi niya maitatangi sa sarili na mahal niya talaga si James pero hindi rin naman niya kayang iwan si Patrick. Ngunit sa sandaling naglakad papaalis si James parang may pwersang humihila sa kanya para pigilan ito sa pag-alis. Sumisigaw ng puso niya na dapat habulin niya si James, na dapat hindi niya ito pakawalan. Nagsimulang lumakad si Devon patungo kay James ngunit may biglang humawak ng kanyang braso at pinigilan siya.

Devon: Pat, kailangan kong habulin si James. Kailangan niya ako at kailangan ko rin siya! (nagsusumamo kay Patrick para pabayaan siya nito)

Patrick: Hindi. Hindi pwede.

Rebecca: Patrick! Hayaan mo na silang dalawa! Alam mo ba kung gaano ka kaselfish? Ginagawa mo lang naman ito para sa sarili mo Pat! Hindi ka ba nakokonsensya?! Pinaghihiwalay mo ang dalawang taong nagmamahalan!

Patrick: Ano ba ang alam mo Becca ha?! (tumingin kay Devon) Kung mawawala si Devon, mawawala rin ang lahat sa akin! Hindi ba’t sinabi mong pasasayahin mo ako ulit? Hindi ba’t sinabi mong mananatili ka sa aking tabi? Kailangan din kita Devon!

Devon: (wala nang pinakinggan at tinangkang habulin pa rin si James)

Patrick: (pinigilang pa rin si Devon) Please don’t go Devon. Our promise. When the day comes that I’m ready to be on my own, I will let you go.

            Walang nagawa si Devon kundi umiyak na lang ng umiyak. Sa tindi ng sakit na nararamdaman niya ay bigla itong nahimatay.

_________________________________________

Pagkalipas ng 2 buwan…

Jenny: (hinahabol si Devon) Pupunta ka na naman ngayon?

Devon: (ngumiti lang) Pasensya ka na. Kailangan eh.

Jenny: Ah sus!

Devon: Oh sya alis na ako.

Jenny: Sabay na nga lang tayo.

_________________________________________

Sa hospital,

Devon: (hawak ang dalawang kwintas at inaala ang mga nangyari sa kanila ni James dati)

Voice: Did you wait for me for a long time?

_________________________________________

WC: Hahaha. Bitin ulit? Sinandya kong gawing maikli para bitin. HAHA. Joke lang. Anyway, sino sa tingin niyo ang nagmamay-ari ng boses na iyon? Halaaaaa! ABANGAN ang next chapter! Happy Hearts Day ulit! :)

"That Cookie Monster" (Chapter 19)

Fretzie: (binuksan ang gate) Magandang umaga po. Pasok kayo. Huh? (nagulat) Ate ka ni Bret di bah? Devon, tama?

Devon: Oo. Hello Fretzie. (nakita ang hawak ni Fretzie) Si Bun-bun?

Fretzie: Oh! Ma-ma-ya ko na lang ieexplain toh. Ate Devon, maaring mo bang ilihim muna ito kay Bret? Na-“cute”-tan kasi ako eh kaya kinuha ko. Sorry.

Devon: Ha? Ah sige. Di ko sasabihin sa kanya.

Patrick: Na saan kuya mo Fretz?

Fretzie: Nasa kwarto po niya, Kuya Pat. Puntahan niyo na lang siya.

Patrick: Ah sige. (pumasok sa bahay at dumiretso sa kwarto ni James)

            Naabutan nina Devon at Patrick si James nakatingin lang may bintana, parang malalim ang iniisip.

Patrick: Hey James! I’m here!

James: (deadma)

Patrick: Devon is here, too.

James: (lumingon)

Devon: (nakayuko lang at di nagsasalita)

Patrick: Hey, how many meals did you skip? You’re getting skinnier. Good thing I’ve brought a pizza. Devon brought some drinks, too. I’m hungry. Let’s eat now. (linatag ang pizza at ang inumin sa mesa) Uhmm… there are no cups? I’ll go down and get some. (bumaba)

          Ilang segundo rin ang lumipas na walang nagsasalita. Halatang hinihintay nila ang unang magsasalita sa kanila. Hindi na kinaya pa ni James ang nakakabinging katahimikan na bumabalot sa kanilang dalawa kaya nagsalita na siya.

James: Are you happy now?

Devon: (lumapit) James.

James: I’m thinking of what ways to send you off. Thinking of a way to send you off without hurting you. It shouldn’t be easy.

Devon: Sorry James. Pero kailangan ako ni Patrick. Nahihirapan din naman si-

James: Why? Didn’t you even think about me? Do you think I’d still be happy without you? Haven’t you even thought that I would also get hurt? Devon! I just can’t stand seeing you with somebody else! Just the thought of losing you scares me to death! Devon, (humarap at naluluha) Please come back. I love you so much. I need you. Devs, please. (bumuhos na ang mga luha) Don’t you love me too? (hinawakan ang mukha ni Devon)

Devon: (yumuko at di makasagot)

James: I guess that’s it. I know the answer now. (tumalikod at lumapit ulit sa bintana)

Devon: Ja-

James: Forget about it. (pinahid ang mga luha) Will you come to the gig? Remember, you must come.

Patrick: (bumalik na mula sa kusina) (napansin ang katahimikan) Hey! Bakit ang tahimik niyo naman! Nakakapanibago ah. Devs, hali ka tulungan mo akong ayosin ang mga ito.

James: (lumapit kay Patrick at may inabot)

Patrick: Huh? What’s this?

James: Open and take a look.

Patrick: (binuksan) (nagulat sa nakitang guitar)

James: (ngumiti) You like it, right?

Patrick: Did you buy this for me?

James: Isn’t it obvious?

Patrick: Seriously?

James: (chuckled) Do you think I would buy that just to put your name on it?

Patrick: (nakita ang marka na nakaukit sa guitar)

James: I know you really want it. I saw your eyes with heart shapes while looking at that guitar before.

Patrick: Ha ha! Funny James. Well really, thanks for this. You shouldn’t have done this.

James: Naaaahhhh. So much of the drama Pat. Let’s go. We still need to practice for the concert.

Patrick: Okay but how about the food?

James: Let’s just bring it there.

Patrick: Hey, I heard that you have taken recording albums from the audio and video society.

James: Huh? Ah yes.

Patrick: So when will you start recording?

James: Maybe after the gig ends (tumingin kay Devon) or maybe not.

_________________________________________

Sa concert,

Crowd: SHOUT OUT FOR GOOD VIBES! SHOUT OUT FOR GOOD VIBES! SHOUT OUT FOR GOOD VIBES! James Reid! James Reid! James Reid!

Jenny: (nagtatake ng video) Wow naman! Si James Reid pa rin sinisigaw nila! Rami niyang fans ha! The best talaga siya!

Devon: (ngumiti lang)

Jenny: Ayan na sila! Wuhoooooo!

Crowd: Wuhoooooo!

James: (ngumiti at nagwave) (nag-isip bago nagsalita) Tonight, let everyone here bring home tears!

This Love - Maroon 5

http://www.youtube.com/watch?v=9lh5Xk_3yXA

I was so high I did not recognize
The fire burning in her eyes
The chaos that controlled my mind
Whispered goodbye and she got on a plane
Never to return again
But always in my heart

This love has taken it’s toll on me
She said goodbye too many times before
And her heart is breaking in front of me
I have no choice cause I won’t say goodbye anymore

I tried my best to feed her appetite
Keep her coming every night
So hard to keep her satisfied
Kept playing love like it was just a game
Pretending to feel the same
Then turn around and leave again

This love has taken it’s toll on me
She said goodbye too many times before
And her heart is breaking in front of me
I have no choice cause I won’t say goodbye anymore

I’ll fix these broken things
Repair your broken wings
And make sure everything’s alright
My pressure on her hips
Sinking my fingertips
Into every inch of you
Cause I know that’s what you want me to do 

This love has taken it’s toll on me
She said goodbye too many times before
And her heart is breaking in front of me
I have no choice cause I won’t say goodbye anymore

                Kahit na nagsasaya ang mga tao sa concert may isang tao pa ring malalim ang iniisip. Naguguluhan pa rin siya hanggang ngayon. Hindi rin naman niya kayang makita si James na nsasaktan pero alam rin naman niya ang kahihinatnan kapag iniwan rin niya si Patrick. Pinagmamasdan lang niya si James nang maigi habang ito ay kumakanta. Naalala niya tuloy lahat ng mga masasayang nangyari sa kanilang dalawa. Hindi niya mapigilang mapaluha. Hindi na talaga niya mapigilan ang sakit na nararamdaman.

Best In Me – Blue

http://www.youtube.com/watch?v=zYMVEUj9rFI

From the moment I met you I just knew you'd be mine
You touched my hand
And I knew that this was gonna be our time
I don't ever wanna lose this feeling
I don't wanna spend a moment apart

[Chorus:]
'Cos you bring out the best in me, like no-one else can do
That's why I'm by your side, and that's why I love you

Every day that I'm here with you
I know that it feels right
And I've just got to be near you every day and every night
And you know that we belong together
It just had to be you and me

'Cos you bring out the best in me, like no-one else can do
That's why I'm by your side, and that's why I love you

And you know that we belong together, It just had to be you and me

'Cos you bring out the best in me, like no-one else can do
That's why I'm by your side

James: Everyone, feeling happy?

Crowd: YES!!!

'Cos you bring out the best in me, like no-one else can do
That's why I'm by your side, and that's why I love you
'Cos you bring out the best in me, like no-one else can do
That's why I'm by your side, and that's why I love you 

                Marami ring kinanta si James sa last concert nila. Minsan may pang masaya meron din naman para sa mga senti.

James: Sorry guys, but I think this would be the last song for tonight.

Crowd: Awwww…

One Last Cry – Brian McKnight

http://www.youtube.com/watch?v=ubV5rt1uCIM

My shattered dreams and broken heart
Are mending on the shelf
I saw you holding hands, standing close to someone else
Now I sit all alone wishing all my feeling was gone
I gave my best to you, nothing for me to do
But have one last cry

Chorus:
One last cry, before I leave it all behind
I’ve gotta put you outta my mind this time
Stop living a lie
I guess I’m down to my last cry

Cry......

I was here, you were there
Guess we never could agree
While the sun shines on you
I need some love to rain on me
Still I sit all alone, wishing all my feeling was gone
Gotta get over you, nothing for me to do
But have one last cry

Habang kumakanta si James hindi nito na pansin na tumutulo na pala ang mga luha nito. Tila na dala siya sa kanta habang nakatingin kay Devon. Napansin ni Devon ang pagbuhos ng mga luha ni James at pati na rin siya ay naluluha na.

Chorus:
One last cry, before I leave it all behind
I’ve go-tta put y-ou out-ta my mi-

James: (tumigil, tumalikod at tumingala sa taas, halatang pinipigilan ang luha)

Becca: James?

            Napatigil ang lahat sa pagtutugtog pati na rin ang mga audience ay biglang natahimik.

Girl 1: Anong nangyayari? Bakit siya tumigil?

Girl 2: I think James got carried away.

Girl 3: Grabeh rin naman kasi ang song eh. Nakakadala talaga.

James: (humarap ulit) I’m sorry.

_________________________________________

WC: Waaaa! Patawarin niyo na ako! HAHA. Alam kong super tagal talaga ko tong nilagay. Busy kasi eh. As in! Kapag nursing kasi. Hehe. Pasensya na talaga kayo. Don’t worry. Gagawa na ago agad para di matagalan ang next chap. Bitin ba ulit? Okay lang yan. Palapit na kasi. Haha. Anyways, antay-antay na lang sa next chapter Gems! Salamat sa lahat!

Follows and Comments would be much appreciated!

ABANGAN ang next! :)