"That Cookie Monster" (Chapter 5)

“Who do you want to hit to death?”

            Nakita ng mga nakikiosyosong estudyante nang nagsalita at lumabas si James galing sa gate. Lumapit ito kay Carl.

James: Let go of her. (di pa rin binitawan ni Carl si Devon habang umuubo-ubo na si Devon) I said let go.

Carl: Ano? At bakit ko naman siya bibitawan?

James: Didn’t you got enough beatings the other time?

            Si Devon naman ay patuloy pa ring umuubo habang pinalo-palo ang kamay ni Carl. Tumingin si Carl kay James at kay Devon. Parang natakot siya sa sinabi ni James at binitawan si Devon. Dali-daling binawi ng huli ang kanyang hininga.

James: These bunches of hooligans are so annoying.

Anne: James! Di bah sabi mo- Didn’t you say, you have no girlfriend at other time? (pilit na nag-eenglish)

James: She’s not my girlfriend. And don’t ever think of hitting on me. Even if you give me 500 CDs won’t make me interested on you.

            Natawa ang ibang estudyante sa sinabi ni James. “Kawawa ka girl”, bulong ni Devon sa sarili.

James: And one more thing. Just talk in Filipino okay? I can understand and it’s better. Don’t be so harsh on yourself by trying to speak in English. It just shows how you suck in that subject.

Lalong nagtawanan ang mga tao.

James: (tumingin kay Devon) Let’s go now porter. (naglakad paalis)

            Tumititig pa rin si Devon ng masama kay Carl kahit na nasaktan na ito kanina. Umaksyon pa nga itong susuntukin si Carl. Pilya talaga si Devon. Tila nanghahamon pa ito sa kanila balibhasay sinabihan na ni James si Carl. Sumunod na rin si Devon kung saan patungo si James. Habang humahabol kay James…

Devon: Hoy! Bakit ba ganun sila? Bakit ba sila natatakot sa ‘yo?

James: My temper isn’t good all the time.

Devon: (chuckles) Akin na yang guitara mo. (Tinangkang kunin ang guitarang pasan ni James sa balikat)

James: No! (umilag sa kamay ni Devon)

Devon: Bakit ayaw mo?

James: Isn’t your neck hurt?

Devon: Wey. Nagpapacool na naman. Di bah sabi mo maliban sa music wala ka nang ibang interest? Bakit tinulungan mo pa ako?

James: I’m just bored.

Devon: (ngumiti at umandar ang kapilyahan)  Di kaya… Hmmm… Interesado ka sa akin ano?

James: (huminto) What?! (hinarap si Devon)Do you really see me that way huh?

Devon: (nawala ang ngiti) Anong ibig mong sabihin?

James: Do you know how high my expectations are? (tumalikod at binilisan ang paglalakad)

Devon: (ngumiti ulit) (tumiyad na parang gustong maging kaheight si James) Baka pwede namang i-lower mo yung expectations mo. (humabol)

Nakarating din sila sa practice room na tinutukoy ni James. Huminto si James sa pintuan.

Devon: Dito?

James: Yup. Here.

Devon: Ahh sige. Galingan mo ha. See you tomorrow.

James: Just go in for awhile. I’ll introduce my friends to you and I’ll sing a song for you.

Devon: Ahh hindi. Okay na ako.

            Hinila ni James si Devon papasok sa room. Tumingin lang si Devon sa paligid at pumunta sa isang sulok. Nakita niya ang mga kaibigan ni James na nagple-play nga mga instruments. May banda pala si James at siya ang lead vocalist at nagple-play rin siya ng rhythm guitar.

James: Hi guys!

Mga kabanda: Hello James. Aga natin ngayon ah.

Rebecca: May kasama ka ata. Sino siya?

James: Oh, my porter. Her name is…Devon. Hey come in.

Nainis si Devon dahil para siyang alalay ni James. Nag-action siya na parang susuntok. Napansin ni Devon na nakatingin pala ang isa pang kasamahan ni James na si Kyra. Napaplastic smile tuloy si Devon.

Devon: Hello po sa inyong lahat. (ngumiti ng napakalaki at naglakad papunta sa mga kabanda ni James)

            Napahinto si Devon ng may nakitang lalaking nakaupo sa sofa. Lumingon at tumitig ang lalaki kay Devon. Bigla namang nawala ang ngiti ni Devon.

“Kabanda siya ni James?” tanging naitanong ni Devon sa sarili.