"That Cookie Monster" (Chapter 14)

            Sinugod ni James si Patrick. Sinuntok niya ito sa tiyan. Di naman nagpatalo si Patrick at sinuntok din si James sa pisngi. Kanina pa sila nag susuntukan. Kahit na dumudgo na nga ang ilong ni James lumalaban pa rin siya. Si Patrick naman wala ring paki sa sakit na nararamdaman. Ayaw niyang magpatalo. Sabay silang sumugod sa isat’-isa kaya nagkabunungguan sila at natumba.

James: Ahhh! Ahh! (namimilipit sa sakit habang nakahiga)

Patrick: (nasa sahig rin) I- I really hate it at first. Devon being beside you. But now, when Devon has you being by her side, it makes me more upset.

James: I don’t care if it’s now or in the future, I still like you as my fri-

Patrick: But, let me say sorry for once. I don’t want to…lie to myself anymore.

_________________________________________

            Naglalakad si Devon papauwi sa kanilang bahay. Nang makarating na siya sa gate, napahinto siya ng makita niya si James na nakasandal sa may gilid ng gate nila. Hinihintay pala siya nito. Nagulat siya kasi may mga pasa ito at may bahid pa ng dugo sa ilong. Huminto siya sandali ngunit nagpatuloy rin siya sa paglalakad papasok sa gate. Papasok na sana siya sa kanilang bahay ng…

James: Devon. Patrick said he wants to look for you.

Devon: Si Patrick at ako a-

James: I know. I also know that he has been suffering a lot. I know he needs you. But…but can you please continue to stay by my side? I can still continue singing without Patrick in the band. I sang too, before I met him. (sighed) But I feel that if I don’t have you, I can’t sing anymore. My life can’t go on.

Devon: (pinipigilang umiyak)

James: I like Patrick a lot now and in the future. He’s my bestfriend and will always be. I don’t want to ruin each of our realtionships. I don’t want you to leave and also Patrick. Let me think of a way to make the three of us happy.

Devon: (umiiyak) James

James: (pinilit tumayo ngunit di kaya) (iniabot ang kamay kay Devon) Can you give me a hand? My legs are numb, I can’t stand up.

Devon: (kinuha ang kamay at pinull-up si James) (nakayuko lang)

James: (cupped Devon’s face and his thumb tracing Devon’s eyes) Your eyes, before and until now…are still beautiful.

Devon: (mahinang pinalo ang chest ni James paulit-ulit habang umiiyak)

James: (biglang niyakap si Devon) Please stop crying. Seeing you like this tears me up inside. (ibinagay ulit ang kwintas)

            Walang nagawa si Devon kundi umiyak lang ng umiyak. Hindi niya kayang iwan si Patrick kahit naayaw na nito sa kanya. Hindi rin siya sigurado kung mahal niya ba talaga si James. Ngayon ay naguguluhan na siya sa sitwasyon nilang tatlo.

_________________________________________

Kinabukasan ay binisita ni Patrick ang ina sa hospital. Mag-iisang taon na ring nasa hospital ang kanyang ina. Grabe kasi itong nadepress nung nakulong ang kanyang asawa. Ang ama lang naman kasi ni Patrick ang inaasahan  nila. Sinilip muna ni Patrick ang ina mula sa pintuan ng kwarto nito. Nasasaktan siya tuwing nakikita niyang ganito ang ina, nakatunganga at parang may sariling mundo. Hindi niya napigilan ang lumuha. Iniisip rin niya ang kanyang papa na 9 taong na ring nakakulong.

_________________________________________

Papa ni Patrick: Kumusta na ang mama mo Pat?

Patrick: (tumango lang)

Papa ni Pat: Pasensya na talaga Pat. Dahil sa akin nagkaganyan ang mama mo. Gusto ko na talaga siyang makita pero hindi pa rin ako makakalabas dito.

_________________________________________

James: (kumakatok) Patrick? Patrick!

            Nakamukmuk lang si Patrick sa kanyang silid. Walang ibang ginawa kundi ang umiyak habang si James naman ay nag-aantay sa kanya sa labas.

_________________________________________

Sa isang restaurant…

James: (habang kumakain) Sorry, I really want to go to the beach with you.

Devon: (sumusubo ng kanin) Ah, hindi. Ok lang. Pwede naman tayong pumunta doon pagkatapos ng competition. 

James: Right. But will you miss me? (pacute si lolo)

Devon: Ha! Umasa ka! (nagmamaldita si lola!)

James: Okay. I know I really don't have to ask that question. I'm sure you will. (sweet smile)

Devon: Kapal mo ah! Kumain ka na nga! (sinubuan si James in a harsh way)

James: Ouch! Careful!

Devon: Yan ang napapala mo sa pagpapacute.

James: I'm not doing any pacute stuffs. (nagpa-pouty  lips)

Devon: Eh ano yan! (tinuro si James)

James: I'm not! I'm just NATURALLY cute. (wide grin)

Devon: Hay naku! Ubod ng yabang! Ayoko ng makipag-usap sa iyo! (nagdrama si lola at tumayo)

James: Wait! (grabbed Devon's hand) I'm just making fun of you. Please stay.

Devon: (umupo ulit) So ano ako sa 'yo? Clown?

James: Naaaahh. My girlfriend! My ADORABLE girlfriend! (sweet smile)

Devon's mind: Lecheng bata to ah. Pinakikilig ako! (namumula)

Devon: Nek-nek mo!

James: (napansin ang pamumula ni Devs) You're blushing! Haha

Devon: Hindi ah! (tinakpan ang mukha)

James: Then why are you covering your face? What's there to hide?

Devon: Eh pinagtatawanan mo kasi ako eh!

James: Fine I won't. (nagbehave)

Devon: (tumingin sa paligid) (nagmouth) Tignan mo nga James! Nakatingin sila sa atin!

James: So what?

Devon: Anong so what ka dyan! Kakahiya kaya!

James: There is nothing to be ashamed of Devs.

Devon: Tumigil ka na ha! Iba na nga lang ang pag-usapan natin.

James: Kay. (sweet smile)

Devon: Sa competition, wala kayong bassist di bah? Anong gagawin niyo?

James: Patrick will be back. Hey, is Patrick originally like this? Few days, few days he-

Devon: Hoy! Paghusayan niyo ha. Magiging busy na talaga kayo sa pag-eensayo.

James: Yeah. But only for a short period of time. I can’t accompany you to play. Maybe there would be times that I can’t come with you in going home. Please try to understand, babe.

Devon: Yaks! Ew! Babe?! Umayos ka nga! Ayokong tawagin mo ako ng ganyan ha! Makakatikim ka talaga sa akin. At tsaka sa tingin mo ba katulad mo ako? Sus! Parang bata kung umasta. 

James: But you like it, don't you? (nagsmirk)

Devon: Ang alin naman?

James: Both. Calling you babe or baby and me being childish. I'm right, ain't I? (naughty smile)

Devon: Che! Umayos ka ha. Last na talaga. (kinuha ang empty glass at nag-action na parang itatapon kay James) Ha! Takot? (chuckles) Waiter! Isa pa ngang iced tea!

James: (nabilaukan) (nagsmile)

James' mind: That is one of the reasons why you love her. She is Devon. She is what she really is. No lies, no pretending.

_________________________________________

Bret: Paano mo na lamang hindi ko talaga binili ang bunny na yun? Mama naman! Bakit mo naman hinayaang mawala! Nacute-tan pa naman si Fretzie nun! (nakatayo sa paanan ng mama nila)

Mama Lene: (nakahiga habang naglalagay ng cucumber sa mukha)

Bret: Pagnalaman niyang nawala, anong gagawin ko?

Mama Lene: Ikaw talaga Bret. Nasisiraan ka na bah? Sino ba namang hindi magdududa sa bunny na yun? Pinaligoan mo lang naman yun eh. Hindi niya yun tatanggapin.

Bret: Pero mama nama-

Mama Lene: Ano ba ako sa ‘yo Bret ha? Alam ko ang ginagawa ko.

Bret: Isang taong tagapag-alaga sa amin. Nagluluto ng mga pagkain! Aisshhht! Wala talagang matino sa bahay na ito. Aalis na talaga ako! Babalik lang ako pagnakita ko na yung bunny.

_________________________________________

            Papasok na sana si Devon sa practice room nila James nang makita niya si Patrick. Pumunta sila sa isang park para mag-usap.

Devon: Hindi ko talaga alam kung bakit ka nagkakaganito.

Patrick: Wala ito. Gusto ko lang mabalik ang dating nawala sa akin.

Devon: Patrick, kung gusto mo ulit akong iwan. Gawin mo na, katulad ng ginawa mo dati. Pero kung magkikita pa rin tayo ulit, yun ay dahil tinakda tayong maging magkaibigan. Kahit na ngayon ay magno-

Patrick: Kapag iniwasan mo pa ako, magpapakamatay talaga ako Devon. (sighed) Gusto ko na talagang magsimula ulit. Parang dati, nung naglalaro lang tayo, nagtatawanan. Gusto ko mabalik natin ‘yon sa dati. Kasama ka.

Devon: Patrick?

Patrick: Naaalala mo pa ba? Noong nasa grade six pa tayo, nung nahulog ka sa swing. Dun oh! (ngumuso sa may swing) Kailangan talaga kitang dalhin sa clinic. Natakot ako dahil baka anong nangyari sa iyo. Kulit kasi natin noon. Hay. (lumanghap ng hangin at sinandal ang ulo sa balikat ni Devon)

Devon: (nagulat) Uy!

Patrick: Ang tagal na ring gusto kong matulog ng ganito. Ang sarap. Matutulog na ako ha? (pumikit)

Devon: Hoy ano ba! Patrick! (hindi gumalaw si Patrick) (tumingin sa swing at inalala ang nangyari)

_________________________________________

Won't Go Home Without You – Maroon 5

http://www.youtube.com/watch?v=VlMEGBsw6j8

I asked her to stay
But she wouldn't listen
She left before I had the chance to say (Oh-oh)
The words that would mend
The things that were broken
But now it's far too late, she's gone away

Every night you cried yourself to sleep
Thinking: "Why does this happen to me?
Why does every moment have to be so hard?"
Hard to believe it

It's not over tonight
Just give me one more chance to make it right
I may not make it through the night
I won't go home without you

The taste of her breath, I'll never get over
The noises that she made kept me awake (Oh)
The weight of the things that remained unspoken
Built up so much it crushed us everyday

Every night you cried yourself to sleep
Thinking: "Why does this happen to me?
Why does every moment have to be so hard?"
Hard to believe it

It's not over tonight

Just give me one more chance to make it right
I may not make it through the night
I won't go home without you (Oh-oh-oh-oh)
 

Kyra: So sa mga bandang part na ito, lalagyan natin ng transition?

James: Yeah, we could remove the middle part if it’s not necessary. That would be better, right Becca?

Becca: Oo nga. Mas maganda. Teka, ulitin natin ah.

Devon: (nakaupo lang at nanonood) Mas maganda sana kung nandito si Patrick.

Yong: Yup. Mahirap talaga kapag walang bassist.

Becca: James, di mo ba talaga macontact si Pat?

James: He should be back soon. He must be suffering now.

Kyra: Siya lang ba ang nahihirapan? Kahit gaano pa kahirap yung sitwasyon niya, dapat iniisip din niya ang iba!

Devon: Kyra! (tumayo) Bakit? Hindi ba siya pwedeng magpahinga kahit sandali lang? Gusto niyang mapag-isa kaya hayaan na natin siya. Nakakapagod rin naman ang palaging nag-eensayo ah. Pabayaan nyo muna siya.

            Nainis na si Devon ngunit ng tumingin siya kay James bigla siyang ngumiti. Natakot si Devon na baka magduda si James sa kanya kaya nagreason out siya kaagad.

Devon: Ah, ibig ko lang namang sabihin na dapat din nating intindihin ang iba. Katulad niya, baka may pinagdadaanan rin siya ngayon. (ngumiti) (biglang nagring ang phone at tinignan) Ay naku! Nakalimutan ko! Magkikita pala kami ni Jenny. Sandali lang ha. (tumakbo papaalis)

James’ mind: (nakatingin lang kay Devon habang papaalis) What is going on with her? It seems like she’s hiding something from me? But what could it be?

_________________________________________

Devon: (naglalakad) Hello? (biglang huminto at may naririnig sa kabilang linya) (biglang tumakbo)

Devon’s mind: Ano kaya ang gagawin niya? Naku! Kinakabahan na ako!

 ________________________________________

WM: Oh ayan ha! Mahaba na yan! Kinilig ako sa restaurant scene ah! Anong say nyo? Sino sa tingin niyo ang tumawag kay Devs? Si Jenny ba talaga? ABANGAN! :)