"That Cookie Monster" (Chapter 16)

WM: Pafollow po sa blog. Thanks. Enjoy reading!

_________________________________________

Sa practice room nila James…

Devon: Halika na James. Sige na. Labas na tayo. Please? (habang hinihila-hila si James)

James: (deadma kay Devon)

Devon: Saan mo gustong pumunta ha? Sa tabing-dagat ulit? Sige ako na lang ang bahala. Pagkakain tayo, libre ko.

James: Devon, what’s wrong with you?

Devon: Lalabas lang naman tayo, okay? Kaya tara na. (pilit na hinihila ang braso ni James)

Sa kakahila ni Devon kay James natumba ang music stand sa harapan ng binata. Tumilapon pati na rin ang mga music sheets na nakalagay sa music stand. Mukhang malapit ng mainis si James kaya tumalikod na lang ito kay Devon. Hindi niya maintindihan kung ano ang nangyayari sa dalaga.

James: (lumingon kay Devon) You’re acting really weird lately, what’s wrong? You know that I don’t have time to go out.

Devon: James. I’m the one who has no time. (WM: nag-eenglish na si lola oh?)

James: What are you talking about? After the band’s competition, we can still meet up and go out. Devs, you know that this competition means a lot to me. If you’ll just go here to invite me to hang out with you again, please don’t come here anymore.

Devon: Fine! Di na ako pupunta dito! (nagalit) Magdate ka mag-isa!

Kyra: Devon, ano bang nangyayari sa ‘yo? Di ka na nga nakakatulong, nang gugulo ka pa.

Devon: (lumingon kay Kyra) Pabayaan mo nga kami! James, bilis na. Ibaba mo na yang gitara mo.

James: (deadma na lang at nagpatuloy sa pagtugtog ng gitara)

Devon: (nagring ang phone) (binasa ang message at biglang umalis)

_________________________________________

            Umuulan ng malakas ng bumaba si Devon mula sa taxi. Sinalubong siya agad ni Patrick at pinasilong ito sa payong na dala.

Devon: Bakit? May kailangan ka ba?

Patrick: Maari mo ba akong samahan para pumili ng mga damit ko? (ngumiti)

Devon: Ano?! Yan lang ang dahilan kung bakit mo ako minadaling pinapunta rito?

Patrick: Susuotin ko ‘yon sa hospital. Di ba gustong-gusto ka ni mama? Pero di ako sigurado kung makikilala ka pa ni mama.

Devon: (ngumiti) Naiintindihan ko. (tinapik ang balikat ni Pat) Tara na. Ilibre mo ako pagkatapos ah.

Patrick: Sige na nga.

            Habang naglalakad silang dalawa napansin ni Devon si Bret na nakasakay sa isang motor. Agad tinakpan ni Devon ang kanilang mga mukha gamit ang payong.

Devon: (kinabahan) Tayo na. Dali! (binilisan ang paglalakad nang …

Bret: Ate! Ate! Hoy! Diyan ka lang! Wag kang tatakbo! (habang nililiko ang motor patungo kay Devon)

Devon: (hinila si Patrick at tumakbo) (naiwan ang payong dala-dala nila)

Bret: Ate! Patay ka sa akin ngayon pag naabutan kita!

            Kasabay ng pagbuhos ng malakas na ulan ay mabalis na tumakbo si Devon habang hawak-hawak niya si Patrick. Nang may nakita siyang mapapagtaguan, agad silang nagtungo doon at nagtago.

Patrick: Bakit ka pa tumakbo?

Devon: Eh si Bret kaya yun.

Patrick: (chuckles) (inakbayan si Devon kahit basang-basa)

Devon: (biglang nailang) Ah… Hala Pat! Kailangan ko pa palang tulungan si mama sa mga gawaing bahay. Naku yung mga damit namin, siguradong basang-basa na ang mga iyon! Sa susunod na lang ha. Bye! (umalis)

_________________________________________

Nang makarating na si Devon sa bahay, nagulat siya sa nakita niya. Kahit alam niya kung ano ang maaaring gawin ng kanyang kapatid, hindi niya pa rin inaasahan na totohanin ito ni Bret.

Bret: (lumapit kay Devon) James, ayan oh! Turuan mo nga ng leksyon yan! Humanda ka! (pumasok sa loob ng bahay)

James: (tumayo at lumapit kay Devon)

Devon: Anong problema, busy man? (WM: nagdradrama na naman si lola?)

James: Forget about holding hands, what else did you guys do? (nawo-worried)

Devon: Labas ka na dun. (akmang papasok sa bahay)

James: (pinigilan si Devon) (tinanggal ang jacket) If Patrick needs something, we’ll go to him together. (isinuot ang jacket kay Devon) Let’s help him together, okay?

Devon: (nakayuko lang) Galit ka ba sa akin?

James: Am I like you? Even if you left me there without saying anything. Even if you went out with Patrick without me knowing it, I’m not mad. (huminto at tila nag-isip) Wait. But I think I should, right? (sweet smile)

Devon: (chuckles) (tumingin kay James at yumuko ulit) Sorry na :(

James: What?

Devon: (ngumiti) Wala. Sabi ko Salamat sa lahat. James?

James: Hm?

Devon: Naniniwala ka ba talaga sa akin? Kahit na umabot pa sa World War 3, paniniwalaan mo pa rin ba ako?

James: (nagsmile lang) What are you talking about?

Devon: Sumagot ka na lang kasi.

James: (hinawakan ang kamay ni Devon)

Devon: Kahit na marami na akong nagawang kasalanan, panini-

James: (biglang hinalikan sa lips si Devon)

Devon: (hindi nagrespond sa halik at kumawala pagkatapos ng ilang segundo) (yumuko) Pasok na ako.

            Nakatingin lang si James kay Devon habang papasok na ang dalaga sa kanyang bahay. Naguguluhan na si James. Hindi niya pa rin alam kung ano ba talaga siya sa buhay ni Devon. Sa labas ng gate, naiwan siyang mag-isa at nagtataka. There is only one question that still keeps on nagging him.

James’ mind: Does she really love me?

_________________________________________

WM: Ano? Bitin ulit? Di naman masyado. HAHA. Abangan niyo ang kakaibang twist na mangyayari sa next chapter. Nakakabreak ng heart ata. Ewan. LOL.

&& sagutin niyo naman yung naiwang tanong ni James oh! Mahal ba talaga siya ni Devon? ABANGAN! :)